Kościół w Piekarach Śląskich - Kamieniu pw. św. Piotra i św. Pawła

Kościół w Piekarach Śląskich - Kamieniu, choć nie należny do najstarszych, jest obok Piekarskiej Bazyliki i Kalwarii najważniejszym obiektem sakralnym w naszym mieście.

Powodem dla którego stoi on na równi w z Bazyliką i Kalwarią jest fakt, że sama parafia kamieńska jest najstarszą parafią wiejską na terenie Śląska. Była filią Parafii bytomskiej p.w. Św. Małgorzaty, została erygowana 4 października 1277 roku przez Biskupa Pawła z Przemkowa. Pierwotnie stał w tym miejscu kościół murowany z kamienia wybudowany w stylu romańskim (pierwsze takie wzmianki występują w wieku XV), który ustąpił miejsca większemu, murowanemu kościołowi na przełomie XIX i XX wieku. Prawdopodobnie fundatorem pierwszej Świątyni miał być Rycerz Emmaram Kołda herbu Oksza, ojciec późniejszego Proboszcza Kościoła Mariackiego w Krakowie, a następnie Biskupa Wrocławskiego Jana Kołdy, który przybrał imię Nanker. W tym miejscu należny wspomnieć, że Biskup Nanker urodził się w Kamieniu w roku 1270.

Dzięki staraniom proboszcza Józefa Krupy, powstała w tym miejscu nowa świątynia, której fundatorami byli m.in hrabia Guido Henckel von Donnersmarck, kardynał Georg Kopp oraz spółki przemysłowe i kopalnie działające na tym terenie, m.in Gische, kopalnia Cecylia, Nowa Helena (Szarlej), SamuelGluck (Brzeziny Śląskie). Uroczysta konsekracja odbyła się 10 czerwca 1904 roku, którą celebrował kardynał Georg Kopp.

Na archiwalnej fotografii widoczny jest dużej urody gmach ówczesnej restauracji Jadwigi Schwainoch. W lokalu znajdowały się dwie sale w tym jedna taneczna, kręgielnia oraz dwa pokoje sypialne. W dalszych latach budynek został sprzedany Kopalni "Andaluzja", która urządziła w nim dom noclegowy  tzw. "schlafhause"dla wyższych kadr kopalnianych. W latach 70-tych w budynku zamieszkiwały m.in panny Gajdzikówny oraz inni mieszkańcy. Budynek rozebrano pod koniec lat 80-tych. Obecnie w tym miejscu znajduje się parking oraz pomnik poświęcony Pracownikom Kopalni "Andaluzja", którzy ponieśli śmierć podczas II Wojny Światowej. Inną ciekawostką widoczną na fotografii jest budka wartownicza pruskich pograniczników.

Kiedyś: początek XX wieku, źródło: Zbiory Jerzego Kucharskiego/ Dziś: marzec 2018, autor: Leszek Bensz

Podziękowania dla Piotra Skowronka za informacje.


Mapa

From Address:

 Źródła:

  • www.wikipedia.org
  • www.piotrpawel.eu

 

2 komentarzy

  • Bozi
    Bozi wtorek, 09, październik 2018 00:35 Link do komentarza

    Wejście do kamienicy było od podwórka. Jedno do klatki schodowej na środku a drugie po prawej do tej łaźni i toalet. Od frontu nie pamiętam wejścia. Na podwórko czyli za budynek, szło się z lewej strony zaraz przy kiosku ruchu. Za kioskiem był kawałek muru z czerwonej cegły. Kiosk i mur są do dziś.
    Gratuluję strony. Bardzo fajna i chwytająca za serce.

  • Bozi
    Bozi wtorek, 09, październik 2018 00:26 Link do komentarza

    Witam. Pamiętam ze na miejscu dzisiejszego parkingu stała okazała kamienica. Sam hasłem po jej wnętrzu z kolegami. Była wtedy juz w złym stanie. Zastanawia mnie fakt ze zapamiętałem ja jako budynek mieszkalny dwu piętrowy a może nawet trzy... jednobryłowy. Tzn bez bocznych skrzydeł i bez dużych okien. Po prawej stronie patrząc od tyłu były toalety i może nawet prysznice w białych kafelkach. Była klatka schodowa i piętra - tradycyjnie 1 , 2 i może trzecie piętro, ale dwa na pewno. Bez tch wysokich okien. Może zastała kiedyś przebudowana .... Plus poddasze z okrągłym okienkiem.

    Druga rzecz, która mi się nie zgadza to to, że wyburzono ją pod koniec lat 80. Jeśli tak to ja musiałbym mieć wtedy max 7 lat. A bardzo wątpię, ze juz wtedy bym tam skakał po tych piętrach i poddaszu. Pamiętam, ze wtedy mieszkała tam jeszcze jedna lokatorska, która nie chciała opuścić swego mieszkania.

Skomentuj

Upewnij się, że zostały wprowadzone wszystkie wymagane informacje oznaczone gwiazdką (*). Kod HTML jest niedozwolony.